Yaprak kesen karıncalar (Atta cephalotes) yaşamlarına, yaprak kesmeye yarayan jilet gibi keskin çenelerle başlıyorlar. Fakat zamanla bu çeneler keskinliklerini yitirmeye başlıyor ve yaşlı karıncalar da bu görevlerini bırakmak yani bir anlamda emekli olmak zorunda kalıyorlar.
Oregon Üniversitesi’nden Dr. Robert Schofield, yaprak kesmenin oldukça zorlayıcı bir görev olduğunu belirtiyor, karıncalar bu işin büyük kısmını çenelerindeki V-şekilli keskin kenarlarla yapıyorlar. Yakından bakıldığında bu kenarların, insanın ürettiği en keskin jiletten bile daha keskin olduğu görülüyor. Ayıca bu karıncaların çenelerinin, onları güçlendiren çinko açısından zengin biyomalzemeler içerdiği biliniyor. Fakat yaşlandıkça çeneler de bu özelliklerini yitirmeye başlıyorlar. Bu durumda da bireyler yaprak kesme işini bırakarak, daha genç bireyler tarafından kesilen yaprakları yuvaya taşımaya başlıyorlar. Allah’ın ilhamıyla hareket eden karıncaların yuvaya taşıdıkları yaprakların özsuyu besin olarak kullanılırken, yapraklar aynı zamanda koloninin ihtiyaç duyduğu mantarların yetiştirilmesinde de kullanılıyor.
